Młodszy kochanek.

Muszę się wygadać tak po prostu. Pogubiłam się już sama i w uczuciach i w tym co zrobić. Byłam w związku 15 lat to był mój pierwszy facet i w życiu i w łóżku. Mamy dwóch wspaniałych synów. Niestety ostatnie dwa lata ciągle kłótnie . Sama już nie wiem czy to z mojej winy ?!? Nie mieliśmy własnego mieszkania ciągle wynajem zero perspektywy na przyszłość dla dzieci żadnego zabezpieczenia… Nie czułam się stabilnie a on ani myślał czy o odkładaniu czy o kredycie … Zaczęły się sprzeczki kłótnie o każdy najmniejszy szczegół … W końcu poszłam do drugiej pracy. Wychodziłam rano o 6 wracałam o 15 szybkie zakupy obiad i na drugi etat. Wieczorem lekcje,porządki w domu i czas na ogarnięcie samej siebie. Ledwo się kładłam spać a za chwilę był budzik. W domu pomagał raz na ruski rok. Kłótnie były codziennością. Szukałam odskoczni, spokoju ,wsparcia . Tak wiem jak to brzmi, możecie mnie oceniać jako tchórza czy kogo tam chcecie. Poznałam kogoś dużo dużo młodszego. Spotkaliśmy się kilka razy może z 4. Dzieliło nas jakieś 400km i tak dobrze myślicie doszło do zdrady. Romans trwał niecały rok ale nie umiałam odejść od partnera więc postanowiłam zakończyć romans. Niestety okazało się że wpakowałam się w kłopoty bo kochanek nie dawał za wygraną. Zaczął się Stalking największy koszmar mojego życia. Groźby szantaże konta na stronach… Nie dość że w domu nic się nie układało to jeszcze musiałam się uporać z kłopotami. Tak wiem sama jestem sobie winna. Dwa etaty dwoje dzieci i podwójne kłopoty. Podczas rozmowy ze starym znajomym któremu mogłam mówić o problemach poczułam wsparcie. To taka szkolna miłość jak to się mówi. Może szukałam ucieczki a może wróciły dawne uczucia do niego już sama nie wiem. Zaproponował mi wyjazd ale nie jakoś tam urlop w górach ale wyjazd z kraju do niego . Zaproponował mi wspólne życie i wiecie co ? Zgodziłam się. Nie mam pojęcia co mną pokierowało … Może to że ku ufałam że wiedział o wszystkim ? Że nie musiałam go oszukiwać. W ciągu zaledwie kilku tygodni zmienilam całe życie. Zostawiłam faceta z którym byłam 15 lat,pracę która kochałam, mieszkanie, zaryzykowałam Wszystko nawet to że mogę stracić dzieci. Chciałam być po prostu szczęśliwa. Uznałam to za dobry nowy początek dla mnie i chłopców. Chciałam żeby mieli lepszy start w przyszłość większe możliwości na dorosłe życie. Jednak życie jest brutalne i wszystko pękło jak bańka mydlana. Z facetem się nie układa, jeden z chłopców wraca do Taty a ja zostałam z niczym. Dosłownie z niczym. Nie wiem co mam zrobić. Jaką decyzję podjąć bo teraz to już boje się każdej. Ani pracy ani mieszkania w innym kraju z czystej głupoty? A może egoizmu? A może z chęci bycia dla kogoś ważnym ? Myśli w głowie mam mnóstwo, uczucia ? Hmm może powinnam stać się zimną suką bo jak widać za okazywanie uczuć nagród życie nie daje..

Może ci się spodobać również:

Napisz komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.